Drożdżowe z serem i żurawiną.

Zawsze uciekałam od robienia ciasta drożdżowego. Wydawało mi się trudne i żmudne. Brudne ręce i trzeba długo zagniatać, czekać aż wyrośnie. Nawet gdy robiłyśmy go razem z Truskawą to właśnie ona miała tę przyjemność zajmowania się przygotowaniem tej fantastycznej masy.

Dziś uważam inaczej. Zupełnie inaczej:)

Chwilowo przyznaję się do uzależnienia. Jestem uzależniona od ciasta drożdżowego.
Niedługo się o tym przekonacie.

Panini

Za oknami zaczyna się robić jesiennie. Czuć już w powietrzu taką mglistą aurę. Szczególnie wtedy miło jest wyciągnąć z piekarnika cieplutkie i pachnące bułeczki. 

No dobra... prawda jest taka, że jesień pełną parą. I to akurat tą deszczową. Sezon chorobowy otwarty. Zatoki dają o sobie znać. Ale ja się nie poddaje! 

:) 

Moje włoskie wakacje - pasta!

Wieczór w San Lorenzo. Zmęczeni po 11 dniach w górach marzymy o wygodnym łóżku i ciepłej wodzie. Chodząc po miasteczku szukamy noclegu. Znajdujemy Miriam i Massima właścicieli La Casa di Wilma, którzy goszczą nas nie tylko pod sowim dachem. 

Ten wieczór na długo zostanie w naszej pamięci. Prawdziwa włoska kolacja - pasta przygotowana przez gospodarzy, którzy zapraszają nas do wspólnego posiłku. Jesteśmy ich gośćmi, a czujemy się jak rodzina. Rozmowa do późna i kieliszek amaro. 

To jest Italia.

Torcik matki chrzestnej

Chrzest i pełnienie roli matki chrzestnej to nie przelewki. Sprawa poważna, więc na poważnie zabrałyśmy się za torcik, który miał uświetnić tę ważną uroczystość. 

Chleb pszenny. Historia chlebowych potworów.

Ach ten chleb nasz powszedni... i tu zaczyna się historia owych potworów, czyli nasza J&J. Chleb można byłoby jeść na śniadanie, zarówno pierwsze jak i drugie, obiad. podwieczorek i kolacje! My po prostu uwielbiamy chleb, ale oczywiście tylko ten pieczony w naszym domu. Zapraszam do poczytania :)