Jest czwartek, w zasadzie to już piątek. Mijają kolejne nocne godziny, kiedy powinnam pogrążona gdzieś pomiędzy fazą REM a NREM korzystać z dobrodziejstw krainy Morfeusza. Tymczasem myśli pędzą jak oszalałe, jeden pomysł goni kolejny, w mej głowie rodzi się wizja... Justyna! Piszę sms.
Rankiem wstaję o 6.00 i zbieram się do wyjazdu do Opola, trzeba ruszyć się z domu, trzeba podgadać z Justyną. Rozmowa koło południa jest rzeczowa. Justyna bez mrugnięcia okiem przystaje na pomysł. Jeszcze tylko równie szybka zgoda proboszcza i zaczyna się.
Tak w skrócie można opisać historię tej improwizacji na adwentową nutę.
Działamy już trzeci tydzień. Efekty przerastają nasze oczekiwania.
Od trzech tygodni nasze weekendy mają podobny przebieg. Sobota około południa duuuże zakupy, potem skok do salki na 1,5 godz., aby wszystko przygotować i do wieczora nie wychodzimy z kuchni, wystawiając na próbę cierpliwość i tolerancję rodziny. Póki co dajemy radę.
Efekty naszego improwizowanego szaleństwa poniżej.
