Z chęcią czerpiemy pomysły i
inspiracje od innych. Zaprosiłyśmy, więc do kucharzenia naszą
Kasię :). Kasia najpierw zrobiła borutę i wysmarowała podłogę
margaryną, a potem był dramatyczny telefon do siostry:
- Karina dlaczego to nie wychodzi???!!! - dramatycznie pyta Kasia swą siostrę.
- Ale co? - i tu zdziwienie z
drugiej strony słuchawki.
- No te ciastka, one mają być
takie sypkie? - Kasia nie ukrywa emocji.
Resztę dialogu darujemy, przepis
zmodyfikowany, powinno wyjść :)
Po tych perypetiach zrobiłyśmy
ciastka, chociaż ciastka to mało powiedziane, mega orzechowe
ciastka.
Na początku należy uzbroić się w
odpowiednią ilość czasu, gdyż orzeszki nie robią się ani same,
ani szybko. Historia tych ciasteczek jest, jak historia pewnego
orzeszka i wiewiórki jeszcze z epoki lodowcowej, dłuuuuga.
Ale, ale nie należy się zrażać, bo efekt jest oszołamiający,
którego żadna orzeszkolubna wiewióra się nie
powstydzi, mało tego będzie zachwycona!!!!
